dobrowolne poddanie sie karze forum

70. § 1. Zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia i wynosi: 1) od 2 do 5 lat - w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, 2) od roku do 3 lat - w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania grzywny lub kary ograniczenia wolności. § 2. Wniosek o skazanie, o którym mowa w § 1, jest możliwy tylko wówczas, gdy w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia obwinionego oraz okoliczności popełnienia wykroczenia nie budzą wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy. § 3. Obwiniony, jeżeli nie dotyczy go wniosek o skazanie, może Czy przy dobrowolnym poddaniu się karze w prokuraturze, można się jeszcze ubiegać o warunkowe umorzenie postępowania kornego. Można, tylko najpierw trzeba cofnąć zgodę na dobrowolne poddanie się karze. Skoro mowa o prokuraturze to zakładam, że Sąd nie wydał dotąd w tej sprawie wyroku. A jeżeli tak, to jak najbardziej można SN: przymusowe leczenie odwykowe nie może być stosowane "na wyrost". Aleksandra Partyk. Aktualności. Data dodania: 12.11.2015. Sąd Najwyższy wskazał, iż przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, które przewidują możliwość zastosowania obowiązku leczenia odwykowego przeciwalkoholowego wobec osoby Podobne wątki na Forum Prawnym: Wątek § dobrowolne poddanie sie karze (odpowiedzi: 4) Witam serdecznie,mam problem,w 2010 r.sprzedawalam tyton na allegro bez akcyzy,sprzedalam go 47 kg ,chcialam wyjsc z dlugow zarabiajac troche grosza Site De Rencontre Facile Et Gratuit. W Holandii dobrowolne poddanie się karze i uzyskanie tzw. skazania bez rozprawy daje możliwość szybkiego zakończenia sprawy jest to swego rodzaju kapitulacja osoby podejrzanej, ponieważ oznacza przyznanie się do popełnienia przestępstwa. Z drugiej strony to sposób na „wytargowanie” korzystnego, a przede wszystkim przewidywalnego wyroku. Kto odnosi korzyści, jeśli sprawca dobrowolnie podda się karze? Zastanawiasz się, dlaczego prokurator, policjant czy sąd chcą się z Tobą „targować”? Musisz wiedzieć, że na organy zajmujące się ściganiem przestępstw bardzo duży wpływ ma statystyka. Dlaczego? Chodzi o to, żeby w jak najkrótszym czasie, zakończyć jak największą liczbę spraw. Niestety albo „stety” to właśnie najczęściej z tego rozliczane są organy ścigania, a także sądy. W Holandii będąc osobą podejrzaną jesteś traktowany jako sprawa, którą trzeba jak najszybciej zakończyć. Zgłaszając wniosek o dobrowolne poddanie się karze i skazanie bez rozprawy dajesz więc organom to co chcą – szybko zakończoną sprawę. Co możesz zyskać w zamian? Po pierwsze, pewnie już zauważyłeś/aś, że w holenderskim Kodeksie karnym kary za popełnienie przestępstwa są określone w widełkach. Na przykład za kradzież grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, za udział w bójce (w typie podstawowym) od 1 miesiąca do 3 lat. Podobnie jest przy orzekaniu kary grzywny oraz środków karnych. Oczywiście są pewne reguły wskazujące, jak należy korzystać z widełek, jednak zawsze pozostaje pewien margines, który możesz wykorzystać negocjując z policją, prokuraturą i sądem. Uważasz, że to nie w porządku, żeby w ten sposób „negocjować” z organami ścigania? Zastanawiasz się, co to ma wspólnego ze sprawiedliwością? Masz rację, że to nie brzmi za dobrze. Jednak takie rozwiązanie funkcjonuje w zasadzie we wszystkich rozwiniętych systemach prawnych. Dla systemu – jako całości – korzystne jest wymierzenie sprawcy łagodniejszej kary w zamian za zyskanie czasu, który może być poświęcony na znalezienie kolejnych sprawców przestępstw. Co zyskujesz dobrowolnie poddając się karze? Dobrowolne poddanie się karze czy skorzystanie ze skazania bez rozprawy pozwala zaoszczędzić czas i nerwy związane z koniecznością brania udziału w sprawie karnej. W wielu wypadkach podpisanie odpowiednich dokumentów na policji czy w prokuraturze to ostatnie czynności w postępowaniu. Nie masz obowiązku brać udziału w posiedzeniu, na którym sąd zatwierdzi wniosek prokuratury. W nieco bardziej skomplikowanych sprawach oraz w sytuacji, gdy decyzję o dobrowolnym poddaniu się karze podejmiesz już po skierowaniu do sądu aktu oskarżenia, będziesz musiał stawić się na jednej rozprawie sądowej. Nawet wtedy sprawa zakończy się po Twoim przesłuchaniu. Nie będą przesłuchiwani świadkowie ani wyznaczane kolejne terminy rozpraw, a postępowanie nie będzie ciągnęło się miesiącami lub latami. Ważne jest także to, że uzgadniając z prokuratorem czy policjantem rodzaj kary, w zasadzie masz pewność, co Cię czeka. Wiesz, na jakie dolegliwości finansowe (wysokość grzywny, nawiązki, naprawienia szkody) i osobiste (długość zakazu prowadzenia pojazdów), będziesz narażony po zakończeniu postępowania. Zagrożenia związane z dobrowolnym poddaniem się karze Decyzja o dobrowolnym poddaniu się karze musi być podjęta po namyśle. Teoretycznie można się potem z niej wycofać, ale tylko do pewnego momentu. Musisz jednak zdać sobie sprawę z tego, że będzie Ci potem bardzo ciężko przekonać kogokolwiek, że początkowo przyznałeś się do czegoś, czego tak naprawdę nie zrobiłeś. Policja może sugerować, że jeśli nie przyznasz się do winy na pierwszym przesłuchaniu, to „oferta” wygasa. To nieprawda! Takie zachowanie to po prostu pewnego rodzaju „sztuczka” negocjacyjna, która ma osłabić Twoją pozycję i stonować żądania. Tak naprawdę możesz skorzystać z dobrodziejstwa dobrowolnego poddania się karze do czasu zakończenia Twojego przesłuchania przed sądem. Nie musisz decydować już podczas pierwszego przesłuchania. Pewnie zdajesz sobie sprawę, że jak się chce negocjować, trzeba przede wszystkim „znać ceny”, aby wiedzieć, czego można żądać. Pamiętaj, że negocjując samodzielnie możesz zgodzić się na karę zbyt surową, której nie otrzymałbyś w sądzie, nawet gdybyś nie bronił się. Po drugie warto też móc trzeźwo ocenić, jakie masz szanse na obronę. Jeśli możesz liczyć na uniewinnienie, po co od razu kapitulować? Po trzecie nawet czas, w którym wydany jest wyrok skazujący może mieć istotne znaczenie dla sprawy (np. w związku z zatarciem skazania, zarządzeniem wykonania kary uprzednio warunkowo zawieszonej, odwołaniem przerwy w wykonaniu kary lub wszczęciem postępowania warunkowo zawieszonego). Może zdarzyć się, że długie prowadzenie sprawy będzie dla sprawcy korzystne. Należy mieć na względzie te konsekwencje, decydując się na dobrowolne poddanie karze. CYTATA ile syn ile mial lat skończonych w chili popełnienia tego czynu bo napisane jest : "Syn, jako młodociany, wziął udział w bójce i ma postawione zarzuty z art 159 kk zw. z art 11par2 i będzie miał postawiony zarzut z miał skończonych 18 lat - do sam się przyznal i pomógł w ten sposób organom ścigania - wskazując sprawców i opisując zdarzenie; sam tam był z kolegami, ale nie brał bezpośredniego udziału - do bezpośredniego udziału przyznały się już inne osoby; postępowanie jest to i tak na marginesie do poprzedniego pytania , syn przyznał sie do popełnienia przestępstwa z art 280§1kk, do innej sprawy czy tez jest to jedno i to samo postępowanie? które toczy sie przeciwko niemuZ tego wynka że z art 280 kk odrębne postępowanie. [CYTATb]Art. 10. § 1. Na zasadach określonych w tym kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat.[/b]§ 2. Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabronionego określonego w art. 134, art. 148§ 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166, art. 173 § 1 lub 3, art. 197 § 3, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280, może odpowiadać na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają, a w szczególności, jeżeli poprzednio stosowane środki wychowawcze lub poprawcze okazały się bezskuteczne.§ 3. W wypadku określonym w § 2 orzeczona kara nie może przekroczyć dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane sprawcy przestępstwo; sąd może zastosować także nadzwyczajne złagodzenie kary.§ 4. W stosunku do sprawcy, który popełnił występek po ukończeniu lat 17, lecz przed ukończeniem lat 18, sąd zamiast kary stosuje środki wychowawcze, lecznicze albo poprawcze przewidziane dla nieletnich, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym 18. § 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.§ 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego 19. § 1. Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.§ 2. Wymierzając karę za pomocnictwo sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Chyba zgodzisz się ze mną, że instytucja dobrowolnego poddania się karze niesie ze sobą nie tylko wiele korzyści dla oskarżonego, ale i konsekwencji. Osobą, u której może on uzyskać poradę co do opłacalności podjęcia takiej decyzji, jest adwokat czym polega?Śmiało można powiedzieć, że jest to swego rodzaju ugoda zawarta pomiędzy prokuratorem i oskarżonym. Jeśli winny przyzna się do popełnienia zarzucanego mu czynu, istnieje szansa na zakończenie postępowania bez wszczynania czynności możesz skorzystać z tego prawaAby sprawa mogła zakończyć się w ten sposób, muszą zostać spełnione pewne warunki, które określa KPK (Kodeks Postępowanie Karnego):Oskarżony musi jasno przyznać się winy i złożyć wymagane wyjaśnienia. W przeciwnym razie, czynności dowodowe zostaną tak czy siak warunkiem jest to, że po złożeniu stosownych wyjaśnień, wina oskarżonego i okoliczności popełnienia przez niego zbrodni nie budzą żadnych bez przeprowadzenia rozprawy musi być zgodne z interesami skazanego. Skazany musi zaakceptować uzgodnione z prokuratorem ustalenia dotyczące kary i koniecznych do zastosowania środków. Kiedy warunki te zostaną spełnione, prokurator występuje do sądu o wydanie wyroku skazującego, opartego na wcześniej zawartym porozumieniu. Warto jednak pamiętać, że możliwość dobrowolnego poddania się karze mają jedynie osoby oskarżone o popełnienie występków zagrożonych maksymalną możliwą karą pozbawienia wolności do lat dwunastu. Sprawy o zbrodnie w ogóle nie mają możliwości zakończenia w ten sposób, bez przeprowadzenia koniecznego postępowania warto dobrowolnie poddać się karze?Skazanie bez postępowania ma sens jedynie wtedy, jeśli oskarżony faktycznie popełnił wykroczenie i nie ma szans na wyjście z postępowania obronną ręką. Poddanie się karze może pomóc zminimalizować ewentualne straty oraz sprawia, że oskarżony pośrednio ma wpływ na wysokość swojej kary – musi bowiem jej warunki zaletą takiego rozwiązania jest jego przewidywalność – oskarżony z góry zna wynik zakończenia postępowania, co oszczędza mu masę nerwów i stresu. Nie musi on brać udziału w wyczerpującym postępowaniu dowodowym i kolejnych rozprawach. Często nie musi być nawet obecny podczas ostatecznego wydania wyroku przez nie zawsze wartoWarto jednak wiedzieć, jakie konsekwencje może nieść ze sobą dobrowolne poddanie się karze. Prawo karne mówi, że po podjęciu takiej decyzji oskarżony może się jeszcze z niej wycofać – do pewnego momentu oczywiście. Niemniej jednak w takim przypadku ciężkie, a właściwie niemożliwe, będzie udowodnienie własnej niewinności. Kto niewinny bowiem przyznałby się do winy?Zastanów się i podejmij właściwą decyzjęNa dobrowolne poddanie się karze warto zdecydować się na dłuższym namyśle, już po rozważeniu wszystkich możliwych opcji. Nie warto też negocjować samemu – bez znajomości przepisów można wytargować karę całkiem nieadekwatną do popełnionych czynów. Dlatego przed podjęciem jakichkolwiek kroków, warto skorzystać z pomocy adwokata, specjalizującego się w sprawach karnych, który dobrze zna praktyki sądowe. Dobrowolne poddanie się karze Podstawę normatywną instytucji dobrowolnego poddania się karze stanowi art. 387 Kodeksu postępowania karnego (dalej Stosownie do powyższego przepisu wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy może złożyć oskarżony do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej. Wniosek oskarżonego o skazanie bez postępowania dowodowego jest pismem procesowym, toteż musi spełniać on zarówno wymogi ogólne przewidziane dla pism procesowych, jak i warunki szczególne ściśle związane z instytucją dobrowolnego poddania się karze. Wniosek oskarżonego o skazanie bez postępowania dowodowego Przede wszystkim więc oskarżony musi oznaczyć: sąd rzeczowo i miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy, wnioskodawcę, sprawę, której dotyczy wniosek, nadto sformułować swoje żądanie oraz oznaczyć karę, która ma zostać mu wymierzona, a także uzasadnić wniosek. W uzasadnieniu należy przytoczyć okoliczności faktyczne świadczące o tym, że czyn będący występkiem został popełniony, a cele postępowania z uwagi na postawę i warunki osobiste sprawcy zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzania postępowania dowodowego. Mowa tutaj o celach określonych w art. 2 § 1 tzn. o pociągnięciu sprawcy czynu do odpowiedzialności karnej, wymierzenie mu stosownej kary, która spełniałaby zarówno cele represyjne jak i wychowawcze czy prewencyjne, a także rozpatrzenie sprawy w rozsądnym terminie. Jeśli chodzi o zaproponowanie kary, która ma zostać oskarżonemu wymierzona, to należy określić konkretnie jej wymiar w granicach zagrożenia ustawowego za dane przestępstwo. Nadto, jeśli kara pozbawienia wolności nie przekracza 2 lat, można wnieść o warunkowe zawieszenie jej wykonania. W przypadku kary grzywny czy kary ograniczenia wolności można wnieść o warunkowe zawieszenie ich wykonania niezależnie od ich wymiaru. Poza tym oskarżony może zasugerować także odstąpienie od wymierzenia kary i orzeczenie jedynie konkretnego środka karnego (jeśli środek jest wymierny w czasie, należy wówczas określić czas jego trwania). Natomiast nie ma możliwości, by w trybie tym oskarżony domagał się odstąpienia od wymierzenia zarówno kary, jak i środka karnego czy też warunkowego umorzenia postępowania. Sąd w trybie tym może bowiem albo wydać wyrok skazujący, albo skierować postanowieniem sprawę do postępowania na zasadach ogólnych. Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje, jako że postanowienie to nie zamyka drogi do wydania wyroku. Wniosek w przedmiocie dobrowolnego poddania się karze może złożyć także obrońca oskarżonego, można go złożyć również ustnie do protokołu. Możliwość skorzystania z instytucji dobrowolnego poddania się karze Dla możliwości skorzystania z instytucji dobrowolnego poddania się karze nie ma znaczenia kara, jaka grozi oskarżonemu za dany występek. Ustawodawca bowiem nie określił tu żadnej górnej granicy, do której można byłoby ubiegać się o skazanie bez postępowania dowodowego, pod warunkiem że chodzi o występek. Wniosku tego nie może zatem złożyć oskarżony, któremu zarzucono zbrodnię, czyli czyn zagrożony tylko i wyłącznie karą pozbawienia wolności, w wymiarze nie krótszym niż trzy lata (chodzi tu o najniższą karę, jaka może być wymierzona za dane przestępstwo będące zbrodnią). Sąd może wydać wyrok skazujący po złożeniu wyjaśnień przez oskarżonego, jeśli na podstawie tego przesłuchania oraz materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu przygotowawczym poweźmie przekonanie, że: okoliczności popełnienia czynu i wina oskarżonego rzeczywiście nie budzą żadnych wątpliwości, cele postępowania karnego zostaną osiągnięte, mimo nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego, a prokurator i pokrzywdzony czynem zabronionym nie złożą sprzeciwu. Jeśli chodzi o prokuratora, to nie ma problemu z uzyskaniem jego zdania co do wniosku o dobrowolne poddanie się karze, wszak prokurator jako oskarżyciel publiczny ma obowiązek uczestniczyć w rozprawie. Pewne trudności może nastręczać uzyskanie opinii od pokrzywdzonego, który nie ma obowiązku stawienia się na rozprawie czy na posiedzeniu. Stąd ważne jest, aby sąd miał w aktach „zwrotkę”, która będzie dowodem na to, że informacja o terminie rozprawy czy posiedzenia wraz z pouczeniem o możliwości złożenia przez oskarżonego wniosku o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, dotarła do pokrzywdzonego. W przypadku braku w aktach takiej informacji, sąd powinien przerwać lub odroczyć rozprawę czy posiedzenie. Możliwość dobrowolnego poddania się karze przez oskarżonego a zgoda osoby pokrzywdzonej Tym samym dla uwzględnienia przedmiotowego wniosku oskarżonego nie jest konieczne odebranie wyraźnej zgody od pokrzywdzonego. Wystarczy, że jest to zgoda dorozumiana. Milczenie bowiem również poczytuje się za brak sprzeciwu, pod warunkiem że pokrzywdzony został prawidłowo zawiadomiony o terminie sprawy i pouczony o możliwości skazania oskarżonego bez postępowania dowodowego. Jeśli wniosek został złożony przed rozprawą, to sąd powinien wyznaczyć jednak rozprawę, chyba że sprawa nadaje się do rozpoznania w trybie uproszczonym, wówczas sąd orzeka na posiedzeniu, a ewentualny wyrok skazujący wydany na tym posiedzeniu doręcza się stronom z urzędu. Niemniej bieg terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia biegnie od chwili ogłoszenia, poza jednym wyjątkiem – a mianowicie dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin ten biegnie od daty doręczenia mu wyroku. Sąd uwzględnienie wniosku może uzależnić od podjęcia przez oskarżonego dodatkowych obowiązków, np. może odroczyć rozprawę w celu naprawienia przez oskarżonego szkody. Uwzględnienie wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego na zasadach przewidzianych w trybie art. 387 § 1 i 2 Sąd uprawniony jest także do wskazania, w jakim zakresie wniosek oskarżonego musi być zmieniony, by został uwzględniony przez sąd, a wskazania te mogą dotyczyć rodzaju kar lub środków karnych, a także ich wymiaru. Uwzględnienie wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego na zasadach przewidzianych w trybie art. 387 § 1 i 2 zobowiązuje sąd do wymierzenia kary zgodnie z akceptowanym wnioskiem. Orzeczenie przez sąd kary surowszej lub środka karnego nieprzewidzianego we wniosku stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania. Wyrok skazujący zaskarżalny jest na normalnych zasadach. Zarówno oskarżyciel jak i oskarżony mogą wnieść apelację od wyroku wydanego w trybie art. 387 Niemniej w ewentualnym postępowaniu apelacyjnym nie obowiązuje wówczas zasada reformationis in peius, czyli zasada niepogarszania sytuacji oskarżonego, w przypadku wniesienia środka odwoławczego na jego korzyść. Tym samym oskarżony musi liczyć się z tym, że w razie wniesienia apelacji na swoją korzyść sąd może wydać wyrok surowszy w porównaniu z wyrokiem zaskarżonym. Podobnie w razie przekazania sprawy do ponownego postępowania sąd I instancji może orzec karę surowszą. Wniosek o dobrowolne poddanie się karze może zostać cofnięty do czasu wydania wyroku skazującego. Przy czym samego wniosku nie można utożsamiać z przyznaniem się do winy. W razie cofnięcia wniosku uprzednia zgoda oskarżonego na dobrowolne poddanie się karze nie może stanowić dowodu winy. Instytucję dobrowolnego poddania się karze należy odróżnić od złożenia przez prokuratora w akcie oskarżenia wniosku o skazanie bez rozprawy w trybie art. 335 Stan prawny obowiązujący na dzień Indywidualne Porady Prawne Masz problem prawny i szukasz pomocy?Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu. (zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje) Według mnie nie ma sensu walczyć. Sąd może wydać również jeszcze surowszy wyrok, a zależy to tylko i wyłącznie od tego na jakiego sędziego trafisz. Apelacje zazwyczaj (we wszystkich przypadkach do jakich pamięcią sięgam) w przestępstwach posiadania/udostępniania/sprzedawania nie dają efektu. Widziałem kiedyś statystyki (na grupie badawczej) i porównywano tam wyroki proponowane przez prokuratora, a wyroki wydawane przez sąd. Okazało się, że prokurator najczęściej dawał wyrok w zawieszeniu. Ludzie którzy szli do sądu mocno się zdziwili bo wyroki zapadające w sądzie różniły się tym, że: 1. Znacznie więcej było kar bezwzględnego więzienia 2. Troszeczkę więcej było kar łagodniejszych niż więzienie w zawieszeniu 3. Sąd znacznie rzadziej proponował wyrok więzienia w zawieszeniu - na korzyść powyższych, głównie bezwzględnego więzienia. oczywiście statystyki te widziałem dosyć dawno i były one zależne również od ilości posiadanych narko i rodzaju.

dobrowolne poddanie sie karze forum